وبلاگ گیله مرد

<< وصیت نامه گابریل گارسیا مارکز >>

نویسنده ، روزنامه نگار ، ناشر و فعال سیاسی کلمبیایی 

زاده : ۶ مارس ۱۹۲۷ در کلمبیا - مرگ : ۱۷ آوریل ۲۰۱۴ در مکزیک

۱۴ اسفند ۱۳۰۵ - ۲۸ فروردین ۱۳۹۳ ( مدت حیات : ۸۷ سال )

و این هم خداحافظی یا وصیت نامه یکی از غول های ادبیات قرن بیستم و برنده جایزه نوبل ادبیات ، خالق کتاب صد سال تنهایی گابریل گارسیا مارکز ، به سرطان لنفاوی مبتلا بود و می دانست عمر زیادی برایش باقی نیست ، بخوانید چگونه در این نامه کوتاه از جهان و خوانندگان خود خداحافظی می کند :

اگر پروردگار لحظه ای از یاد می برد که من آدمکی مردنی بیش نیستم و فرصتی ولو کوتاه برای زنده بودن به من می داد از این فرصت به بهترین وجه ممکن استفاده می کردم ؛ به احتمال زیاد هر فکرم را به زبان نمی راندم اما یقیناً هرچه را می گفتم فکر می کردم ؛ هرچیزی را نه به دلیل قیمت که به دلیل نمادی که بود بها می دادم ؛ کمتر می خوابیدم و بیشتر رویا می بافتم ، زیرا در ازای هر دقیقه که چشم می بندیم ۶۰ ثانیه نور از دست می دهیم ؛ راه را از همان جایی ادامه می دادم که سایرین متوقف شده بودند و زمانی از بستر برمی خاستم که سایرین هنوز در خوابند ؛ اگر پروردگار فرصت کوتاهی دیگر به من می بخشید ، ساده تر لباس می پوشیدم در آفتاب غوطه می خوردم و نه تنها جسم ، که روحم را نیز در آفتاب عریان می کردم ؛ به همه ثابت می کردم که به دلیل پیر شدن نیست که دیگر عاشق نمی شوند ، بلکه زمانی پیر می شوند که دیگر عاشق نمی شوند ؛ به بچه ها بال می دادم اما آنها را تنها می گذاشتم ، تا خود پرواز را فرا گیرند ؛ به سالمندان می آموختم با سالمند شدن نیست که مرگ فرا می رسد ، بلکه با غفلت از زمان حال است...

چه چیزها که از شما خوانندگانم یاد نگرفته ام !!

یاد گرفته ام همه می خواهند بر فراز قله کوه زندگی کنند ، و فراموش کرده اند مهم صعود از کوه است ؛ یاد گرفته ام وقتی نوزادی انگشت شست پدر را در مشت می فشارد او را تا ابد اسیر عشق خود می کند ؛ یاد گرفته ام انسان فقط زمانی حق دارد از بالا به پایین بنگرد ، که بخواهد یاری کند تا افتاده ای را از جا بلند کند ؛ چه چیزهایی که از شما یاد نگرفته ام !!

احساساتتان را همواره بیان کنید و افکارتان را اجرا ؛ اگر می دانستید امروز آخرین روزیست که تو را می بینم ، چنان محکم در آغوش می فشردمت تا حافظ روح تو گردم ؛ اگر می دانستم این آخرین دقایقی است که تو را می بینم به تو می گفتم دوستت دارم و نمی پنداشتم تو خود این را می دانی ؛ همیشه فردایی نیست تا زندگی فرصت دیگری برای جبران این غفلت ها به ما دهد ؛ کسانی را که دوست داری همیشه کنار خود داشته باش و بگو چقدر به آنها علاقه و نیاز داری ، مراقبشان باش ؛ به خودت این فرصت را بده تا بگویی مرا ببخش ، متأسفم ، خواهش می کنم ، ممنونم و از تمام عبارات زیبا و مهربانی که بلدی استفاده کن ؛ هیچکس تو را به خاطر نخواهد آورد اگر افکارت را چون رازی در سینه محفوظ داری ، خودت را مجبور به بیان آنها کن ؛ به دوستان و همه ی آنهایی که دوستشان داری بگو ، چقدر برایت ارزش دارند ؛ اگر نگویی فردایت مثل امروز خواهد بود و روز بی ارزشی خواهی داشت.

همراه با عشق " گابریل گارسیا مارکز " 

« نیایش »

ای خداوندا !

به علمای ما مسئولیت 

و به عوام ما علم و به مومنان ما روشنایی

و به روشنفکران ما ایمان و به متعصبین ما فهم 

و به فهمیدگان ما تعصب ، و به زنان ما شعور و به مردان ما شرف

و به پیروان ما آگاهی و به جوانان ما اصالت 

و به اساتید ما عقیده و به دانشجویان ما نیز عقیده 

و به خفتگان ما بیداری و به دین داران ما دین

و به نویسندگان ما تعهد و به هنرمندان ما درد و به شاعران ما شعور

و به محققان ما هدف و به نومیدان ما امید و به ضعیفان ما نیرو 

و به محافظه کاران ما گستاخی و به نشستگان ما قیام 

و به راکدان ما تکان و به مردگان ما حیات و به کوران ما نگاه 

و به خاموشان ما فریاد و به مسلمانان ما قرآن 

و به شیعیان ما علی و به فرقه های ما وحدت 

و به حسودان ما شفا و به خودبینان ما انصاف

و به فحاشان ما ادب و به مجاهدان ما صبر و به مردم ما خودآگاهی 

و به همه ملت ما همت تصمیم و استعداد فداکاری و شایستگی و عزت ببخش !

(( معلم اخلاق ، استاد شهید ، دکتر علی شریعتی ))

به نظر من شریعتی برخلاف آن چه که همگان تصور می کنند ، یک چهره همچنان مظلوم است و این به دلیل طرفداران و مخالفان اوست .

(( مقام معظم رهبری ))